Een musical over het hart van onze Jordaan

Mark Roy Luyckx als Jan Roosmarijn Luyten als Loes en Doris Baaten als Greet (foto Wim Lanser)

Onze Jordaan, de alom bejubelde musical over de Jordaan, is terug met voorstellingen in Amsterdam, Almere en vanaf 26 augustus bijna twee maanden in Leusden. De musical zit vol emotie, melancholie, hoop en verbinding. Maar ook verbittering en verzoening, want de vrouwelijke hoofdrol – de oer-Jordanese Greet – kan niet verkroppen dat haar zoon ‘van het handje’ is en kiest voor zijn Italiaanse vriend Luigi. “Heet hij Luigi?”, moppert Greet. “Dat klinkt als een wijf met een handvat!”

‘Homosualiteit’, daar liep je – zeker een aantal decennia geleden – niet mee te koop. En al helemaal niet niet ‘in die mooie, in die fijne Jordaan’. Zodra de immens populaire Johnny Jordaan in de late jaren zestig van de vorige eeuw koos voor zijn grote liefde Ton Slierendrecht, kotsten veel Jordanezen hem uit. Zozeer dat hij noodgedwongen uit de Jordaan wegging. Greet breekt met haar zoon: “Ik hoef dat misbaksel nooit meer te zien”.

Tranen van ontroering

Mark Roy Luyckx als Jan en Diederik Ensinck als Luigi (foto Wim Lanser)

En denk maar aan het lied Die fijne Jordaan, dat Robert Long en Leen Jongewaard in 1982 zongen in hun briljante voorstelling Duidelijk zo. In dit lied wordt een homoseksueel stel in de Jordaan zo getreiterd dat een van de twee jongens zich verhangt. Het lied eindigt met de zin dat ‘Mokum soms heel klein van geest is/ in die mooie, in die fijne Jordaan’.

Ik zal niet verklappen of Greet en haar zoon Jan zich verzoenen, maar ik kan wel verklappen dat mijn zwager – met wie ik op 2 april jongstleden naar de voorstelling in het RAI Theater was – het aan het slot niet droog hield. Veel toeschouwers plengden tranen van ontroering. “Zit mijn mascara er nog?”, vroeg een vrouwelijke bezoeker na afloop. Waarop mijn zwager reageerde: “Als ik mascara droeg, dan had-ie nu onder mijn kin gehangen”.

Het RAI Theater met sfeer (hoe is het mogelijk?)

‘Anne-Roosje’ in de foyer van het RAI Theater (foto Matthijs Mater)

Onze Jordaan, waarvan de eerste versie in november 2024 in het DeLaMar première ging, is terecht een waanzinnig succes. Het RAI Theater, waar Onze Jordaan nog tot en met 2 mei te zien is, is niet echt bekend om een warme sfeer, maar Rob Snoek – ook verantwoordelijk voor de rekwisieten in de musical – heeft de foyer ‘ver-Mokumd’ met schemerlampjes, schilderijtjes in de sfeer van het huilende zigeunerjongetje en kleedjes op de tafels.

Snoek heeft zelfs een draaiorgel nagemaakt, dat in de foyer staat. Hij heeft overigens voor de eerste scène van de musical ook een replica heeft gemaakt van het beroemde Perlee-draaiorgeel Het Snotneusje. Zo heeft de foyer van dit theater een beetje de sfeer van de Jordaan. Sfeer in het RAI Theater… hoe is het mogelijk?

Doris Baaten als perfecte opvolger van Ellen Pieters

Doris Baaten als Greet en op de achtergrond Richard Spijkers als Jopie (foto Wim Lanser)

De keuze voor bekende en minder bekende Jordaanliedjes en galmende operafragmenten is uitstekend. Deze mengeling past helemaal in de Jordaan, waar men dol was en is op de Italiaanse opera. In 2024 speelde Ellen Pieters de rol van Greet. Nu speelt oudgediende Doris Baaten deze hoofdrol glansrijk. Geweldig goed is ook Richard Spijkers die de rol van Belcanto-zanger Jopie, de man van Greet, in 2024 creëerde. Hij speelt deze rol tot medio mei, maar vanaf 26 augustus neemt geboren en getogen Henk Poort deze rol twee maanden lang op zich. In het AFAS Theater in Leusden. Dat wordt genieten!

Een pikketanussie! Huh, een wat?

Doris Baaten als Greet, Roosmarijn Luyten als Loes en verder Richard de Bekker en Bente van den Brand (foto Wim Lanser)

Er wordt door iedereen uitstekend gezongen, geacteerd en gedanst. De keuze van het Jordaanrepertoire is uitmuntend, waarbij het opvalt dat Willy Alberti, Johnny Jordaan en Tante Leen niet één keer worden genoemd. Ook Bij ons in de Jordaan wordt niet gezongen. Toch opmerkelijk in een musical met de titel Onze Jordaan.

Er klinken wel veel andere bekende tot minder bekende smartlappen, zoals Mooi is Amsterdam bij nacht en Huilen dat doe je alleen. En wat is het heerlijk dat de hele zaal uit volle borst mag meezingen met Een pikketanussie (gaat er altijd in). Dit gebeurt in een geestige scène, waarin de nieuwe eigenaar van een oude kroeg in de Jordaan helemaal niet weet wat een pikketanussie is. Ook niet als Greet geamuseerd uitlegt dat ze ‘een hassebassie’ bedoelt. Huh? Jajem! Huh? Ouwe klare! En wanneer Greet er een hardgekookt ei bij besteld, zegt de barman: ‘hè?’ Waarop ze verduidelijkt: “Dat is een ding dat uit een kip komt en dat je eerst tien minuten in heet water legt”.

Nieuwe versies van klassiekers

Jordanezen in protest tegen de sloop (foto Wim Lanser)

Veel liedjes worden gezongen in de typische belcanto muziekstijl. Maar geniet ook van onverwachte versies van Jordaneze klassiekers. Zo is het verrassend dat Roosmarijn Luyten als Loes, de dochter van Greet – met kleine aanpassingen in de tekst – De glimlach van een kind zingt. Dat doet ze als een bitter verwijt tegen haar moeder die zich onverschillig gedraagt tegenover haar kind. Ze maakt van het gewoonlijk zo zoetsappige lied van Willy Alberti een kwaaie tango. Later zingt ze een gloedvolle versie van het door Jan Boerstoel en Martin van Dijk geschreven lied Amsterdams parfum. Loes woont dan met haar man in Almere, maar in haar hart mist ze de geur van ‘mijn Amsterdam’.

Musical awards

Richard Spijkers als Jopie en Doris Baaten als Greet (foto Wim Lanser)

Onze Jordaan won in april vorig jaar drie musical awards. Twee voor Diederik Ebbinge: voor het beste script en de beste regie. Maarten Houdijk won de award voor beste geluidsontwerp. Helaas waren dit slechts drie award van  tien nominaties: onder meer voor beste vrouwelijk hoofd- en bijrol in een grote musical voor Ellen Pieters en Roosmarijn Luyten en beste kostuums voor Glenn Hewitt. Dat hadden ze verdiend.

Dit is een voorstelling waar ik vrijwel continu met een glimlach naar heb zitten kijken. En tegen het eind met een dikke keel en opwellende tranen. Onze Jordaan is een must voor elke liefhebber van goed, verrassend, ontroerend muziektheater. Of je nou hetero, homo, bi bent of dat een van de andere letters van het (queer) alfabet op jou van toepassing zijn.  

Selfie met zwager Matthijs in de foyer van het RAI Theater

Onze Jordaan, gezien op 2 april 2026 in het RAI Theater in Amsterdam (nog daar t/m 2 mei). Script en regie Diederik Ebbinge, muzikaal supervisor en arrangementen Jeroen Sleyfer, spel Doris Baaten, Richard Spijkers (vanaf 26 augustus in het AFAS Theater in Leusden Henk Poort) , Roosmarijn Luyten, Mark Roy Luyckx en vele anderen. Decor Carla Janssen-Höfelt, rekwisieten vormgeving (ook van het RAI Theater) Rob Snoek, kostuums Glenn Hewitt, scènefoto’s Wim Lanser.

Selfie in de foyer van het RAI Theater

Een productie van Marc Muller van TEC Entertainment in samenwerking met Rosalie Mohr van Stichting Theateralliantie. Na 2 mei in het RAI Theater nog 14, 15 en 16 mei in de Kunstlinie in Almere en van 26 augustus tot en met 27 november (twee maanden) alleen nog in het AFAS Theater in Leusden. Kaarten voor Leusden zijn al in de voorverkoop (zie voor kaartverkoop en meer informatie www.onzejordaan.nl)