Vijf sterren voor het Noordpool Orkest

Woman in Love – Songs from Barbra Streisand with Orchestra, zo heet het concert waarin Renée van Wegberg en Channah Hewitt repertoire zingen van Barbra Streisand. De ervaren zangeressen willen de onnavolgbare Barbra gelukkig niet imiteren. In plaats daarvan lijkt het alsof ze wedijveren wie het hardst kan zingen. Een openbaring is het Noordpool Orkest, waar ik nog nooit van had gehoord: een orkest uit Groningen met 35 (!) musici. De naam van het orkest klinkt niet erg warmbloedig, maar hun sound is dat zeker wel. Alleen al voor dit orkest is Woman in love toch de moeite waard. Bravo!

door Anne-Rose Mater-Bantzinger

Channah Hewitt en Renée van Wegberg (foto Wesley de Wit)

Renée van Wegberg en Channah Hewitt hebben in eerdere voorstellingen van de producenten Ruud de Graaf en Hans Cornelissen hoge ogen gescoord: Van Wegberg won in 2018 de John Kraaijkamp Musical Award voor haar vertolking van Liesbeth List in de musical List en Hewitt won vorig jaar dezelfde award voor de hoofdrol als Josephine Baker in Josephine B. – een leven in revue.

Gelukkig waren de twee ervaren raspaarden niet van plan om de onnavolgbare Barbra Streisand te imiteren. Het streven was ‘een lofzang aan haar repertoire en oneindig veelzijdig talent’. Met evergreens als Woman in love (daar openen ze mee), het meesterwerk Cry me a river, The way we were, Don’t rain om my parade, People en een medley uit de film Yentl, die door Streisand in 1983 werd geproduceerd en geregisseerd. Bovendien speelde ze de titelrol en zong ze alle songs.

Barbra zelf: zo intens, zo authentiek

Ik heb Barbra Streisand één keer live zien optreden: op 5 juni 2013 in de Ziggo Dome in Amsterdam. Het was een van de beste concerten die ik ooit zag. Zo intens, zo authentiek, zo meesterlijk gezongen, soms uitbundig en meestal ingehouden. Zie: https://www.barbra-archives.info/2013-tour-amsterdam-ziggo-dome Ik herinner me dat ze alle songteksten van een levensgroot autocue-scherm las, inclusief alle gesproken tekst en ook haar zogenaamd spontane gesprekjes met haar zoon Jason Gould (met wie ze How deep is the ocean zong). Ik vond het grappig dat aan het begin van Memories op de autocue stond dat dit lied opent met ‘Mmmmm Mmmm Mmmm Mmmm Mmmmm Mmmmm Mmmm Mmmmmmmm…..’).

Maar ja, Barbra Streisand vergeef je alles. Helaas geldt dat niet voor Renée van Wegberg en Channah Hewitt. Natuurlijk zingen ze allebei goed, maar dat doen ze vrijwel continu op volume ‘orkaan’. Hewitt pakt wel lekker soulvol uit met Memories en Jubilation, waarbij ze opmerkt dat ze bij ‘jubelen’ vooral denkt aan Jezus de heer. Renée van Wegberg ontroert klein met Les feuilles mortes in het Frans, want Barbra Streisand maakte in 1966 de vrijwel geheel Franstalige plaat Je m’appelle Barbra. Van Wegberg zingt over de dode bladeren in hetzelfde arrangement als Barbra op de elpee: aanvankelijk alleen met begeleiding van een cello. Dat is heel mooi, klein en fijn.

Hoes van The Barbra Streisand Album uit 1963

Verder lijkt het of de dames wedijveren wie het hardst kan zingen. Het concert verloopt van de hak op de tak. Een allegaartje, zonder rode draad of boeiende spreekteksten. Dan zingt de ene zangeres dit en dan zingt de andere zangeres dat. De een loopt het toneel op, de ander loopt af. Daar had regisseur Martin Michel weinig werk aan. Het repertoire is enigszins chronologisch gekozen, zoals aan het begin Cry me a river van de eerste elpee van de destijds 21-jarige Barbra uit 1963, getiteld The Barbra Streisand Album (ik heb hem in de kast staan). Ook klinkt de knappe samenzang van de songs Happy days en Get happy, zoals Barbra en Judy Garland dat samen in 1963 vervlochten in The Judy Garland Show.

Bravo voor het Noordpool Orkest

Channah Hewitt en het Noordpool Orkest (foto Wesley de Wit)

Maar nu de openbaring: ik weet sinds deze première dat het Noordpool Orkest bestaat. Dit orkest uit Groningen van 35 (!) musici – met dertien (!) blazers – begeleidt de zang fenomenaal. Het Noordpool Orkest staat sinds de oprichting in 2019 onder leiding van de dirigent en toetsenist Reinout Douma. De naam van het orkest klinkt niet bepaald aanlokkelijk warm, maar de sound is dat zeker wel degelijk. Hulde aan Hans Cornelissen en Ruud de Graaf dat ze dit orkest wisten te strikken voor deze Barbra-concerten. Alleen al vanwege dit orkest is Woman in love toch de moeite waard. Bravo!

De producenten moeten diep in de buidel hebben getast om dit 35-koppige orkest te bekostigen. Daarentegen is kennelijk bezuinigd op de mannelijke zanger. Floris van Delft (21), die met Bring him home uit Les Misérables in 2024 grote indruk maakte in het tv-programma 3 Minutes of fame, begon vorig jaar zijn opleiding muziektheater aan de Fontys Academy of Arts in Tilburg.

Ik vermoed dat hij een stagevergoeding krijgt voor Woman in love. Zijn stem is best goed en hij zingt solo The music of the night uit Les Misérables. Logisch, want tv-kijkers kennen hem van Les Mis. En The music of the night staat op het repertoire van Streisand. Van Delft zingt ook duetten met de dames, maar daar valt op hoe onervaren hij is. Recensent Edwin van de Aa noemde hem in het AD ‘de domper van het concert’. Arme jongen…

Barbra: Renée van Wegberg, Floris van Delft, Channah Hewitt en het Noordpool Orkest (foto Wesley de Wit)

De namen van componisten en tekstschrijvers

Renée van Wegberg en Reinout Douma, dirigent van het Noordpool Orkest (foto Wesley de Wit)

Channah Hewitt (foto Wesley de Wit)

Nog één kritische noot mijnerzijds: in de programmafolder staan alle songs keurig opgesomd. Maar ik mis de namen van alle componisten en tekstschrijvers, zoals Charlie Chaplin (Smile), de gebroeders Gibb (Woman in love en Guilty), Neil Diamond en Alan & Marilyn Bergman (You don’t bring me flowers), Jacques Prévert en Joseph Kosma (Les feuilles mortes). Een omissie.

Renée van Wegberg wijdt weliswaar een anekdote aan aan Stephen Sondheim, voordat ze een mooie versie van zijn klassieker Send in the clowns zingt. Maar voorafgaande aan de Yentl-medley wordt niets gezegd over de context van de ontroerende songs Papa, can you hear me? en A piece of sky; ook weer zo hard gezongen! Wel wordt verteld waar de film over gaat, alsof niet iedeereen in de zaal dat weet. Hier wordt ook niet wordt gezegd dat deze juweeltjes zijn geschreven door Michel Legrand en het echtpaar Alan & Marilyn Bergman. Ze wonnen in 1984 voor Yentl de Oscar voor de beste filmmuziek, terwijl Streisand zelf voor alles werd overgeslagen.

Woman in love komt zeker voort uit goede bedoelingen. Hans Cornelissen en Ruud de Graaf bedachten het idee voor dit concert in 2023 na het verschijnen van Mijn naam is Barbra, de memoires van Streisand. Het kwam goed uit dat ze twee ervaren zangeressen in hun stal hadden. Maar de luide zang van de dames stond me tijdens het concert steeds meer tegen. Daarentegen hulde voor het Noordpool Orkest! Dit orkest verdient op zich vijf sterren, maar dat gold wat mij betreft helaas niet voor het geheel. Zie voor de trailer: https://www.youtube.com/watch?v=QaSFf88cpsU&list=RDQaSFf88cpsU

A-R op de rode loper (foto Wesley de Wit)

Mooi portret van Barbra Streisand op de folder (maker mij onbekend)

Woman in Love – Songs from Barbra Streisand with Orchestra, gezien 5 februari 2026 in het DeLaMar Theater. Een productie van De Graaf en Cornelissen, zang Renée van Wegberg, Channah Hewitt en Floris van Berg, begeleiding het 35-koppige Noordpool Orkest uit Groningen onder leiding van dirigent en toetsenist Reinout Douma, regie Martin Michel, kleding Monique Collignon, scènefoto’s en rode loper-foto van A-R Wesley de Wit. Op tournee tot en met 3 mei 2026 (het laatste concert is in Schouwburg Amstelveen). Kaartverkoop en inlichtingen: www.womaninlove.nl