{"id":4322,"date":"2023-02-13T22:13:17","date_gmt":"2023-02-13T21:13:17","guid":{"rendered":"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/?p=4322"},"modified":"2023-02-18T17:38:47","modified_gmt":"2023-02-18T16:38:47","slug":"het-delft-van-vermeer-in-museum-prinsenhof-in-delft","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/?p=4322","title":{"rendered":"Het Delft van Vermeer in Museum Prinsenhof in Delft"},"content":{"rendered":"

Het Delft van Vermeer: minder en toch (Ver)meer
\n<\/span><\/h1>\n
\"Het<\/a>

Plaque met bijbelse voorstelling, ca 1658 (collectie Museum Prinsenhof, Delft – foto Tom Haartsen)<\/p><\/div>\n

\"Het<\/a>

Wallerant Vaillant, Maria van Oosterwijck, bloemschilderes, ca. 1671 (collectie Rijksmuseum Amsterdam)<\/p><\/div>\n

Het Delft van Vermeer<\/em>, zo heet een expositie tot 4 juni in <\/span><\/strong>Museum Prinsenhof <\/span><\/strong>in <\/span><\/strong>Delft. <\/span><\/strong>Je moet maar durven: een expositie over Johannes Vermeer houden in precies dezelfde periode dat in het Rijksmuseum in Amsterdam de grootste Vermeer-tentoonstelling ooit wordt gehouden.<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

Hoewel Het Prinsenhof in Delft geen Vermeers in de collectie heeft, geven deze tentoonstelling en allerlei nevenactiviteiten een goed beeld van Vermeer en van het zeventiende-eeuwse Delft waar de schilder in 1632 werd geboren, waar hij vrijwel zijn hele leven heeft gewoond en waar hij in 1675 op 43-jarige leeftijd overleed. Een voordeel van deze expositie is dat je daar in elk geval gewoon w\u00e9l naartoe kunt. De expositie in het Rijks was een dag na de opening al uitverkocht!
\n<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

‘De sfinx van Delft’<\/h3>\n

Bij de expositie in het Prinsenhof staat<\/span><\/span> het leven van \u2018de sfinx van Delft\u2019 centraal. In tegenstelling tot Rembrandt is vrij weinig over hem bekend. Zijn oeuvre bestaat uit circa 35 schilderijen en er zijn geen tekeningen van zijn hand bewaard gebleven. Na zijn dood raakte hij bijna drie eeuwen in de vergetelheid. Onvoorstelbaar, als je ziet hoe hij nu in de belangstelling staat. In het midden van de negentiende eeuw werd Vermeer als het ware ‘herontdekt’ door kunsthistoricus en journalist Th\u00e9ophile Thor\u00e9-B\u00fcrger (1807-1869). In Museum Prinsenhof wordt aan de hand van ruim honderd<\/span><\/span> objecten uit binnen- en buitenland, zoals kunstnijverheid, kaarten, prenten, tekeningen, boeken, Delfts aardewerk, documenten en archiefstukken, een beeld geschetst van het bruisende stadsklimaat in Delft in de zeventiende eeuw. Er hangen ook prachtige schilderijen en prenten van Delftse schilders uit de periode tussen 1650 en 1675, zoals Pieter de Hooch, Jan Steen, Gerard Houckgeest, Cornelis de Man, Anthonie Palamedesz en Maria van Oosterwijck.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

\"Het<\/a>

Carel Fabritius, een oude man (circa 1650), Collectie Mauritshuis<\/p><\/div>\n

Een vuistslag versus een streling<\/h3>\n

Bekend is dat Vermeer drie schilderijen in huis had van zijn stadsgenoot Carel Fabritius.Erg mooi is het schilderij van een oude man, dat Fabritius omstreeks 1650 maakte. Aan de ruwe penseelstreken is duidelijk te zien dat Fabritius een van de meest talentvolle leerlingen was van Rembrandt. Dit schilderij deed me denken aan het geweldige antwoord dat de Amerikaanse multimiljonair en kunstverzamelaar Thomas S. Kaplan aan Twan Huys gaf in een uitzending van het tv-programma Buitenhof<\/em>. Huys vroeg Kaplan wie hij beter vond: Rembrandt of Vermeer? Kaplan antwoordde op die onmogelijk te beantwoorden vraag dat Rembrandt voor hem “een vuistslag” (a punch) was en Vermeer “een streling” (a caress). Thomas Kaplan werd in Buitenhof<\/em> ge\u00efnterviewd omdat tot 27 augustus in de Hermitage Amsterdam 35 schilderijen hangen uit The Leiden Collection van het echtpaar Thomas en Daphne Kaplan. Werken van Rembrandt, zijn leermeester Pieter Lastman, zijn leerlingen Carel Fabritius en Arent de Gelder en tijdgenoten als Jan Lievens, Frans van Mieris en Jan Steen. Zie: www.hermitage.nl. Ook een must-see, maar dit terzijde.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Een triomf van vormgeving<\/h3>\n
\"Het<\/a>

A-R met de melk van het melkmeisje (foto Jaap Augustinus)<\/p><\/div>\n

\"Het<\/a>

vormgeving Bureau Caspar Conijn (foto Marco de Swart)<\/p><\/div>\n

Afgezien van het feit dat de schilderijen mooi zijn, de objecten decoratief en de documenten informatief, is deze expositie vooral een triomf van de vormgever. Er is dus geen echte Vermeer te zien (want die zijn allemaal, zo veel mogelijk, in het Rijksmuseum in Amsterdam), maar dankzij de vormgeving van Bureau Caspar Conijn uit Amsterdam zijn de overbekende schilderijen van Vermeer gigantisch groot op de wanden geprojecteerd. Een reusachtig groot meisje met de parel kijkt je aan of de jonge vrouw bij een virginaal staat nu tussen schilderijen. En de schenkkan van de melk is ook gigantisch.<\/span><\/span><\/p>\n

Vormgever Caspar Conijn heeft eerder op een indrukwekkende manier exposities vormgegeven, zoals de exposities Gedoopt<\/em> in 2014 in Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, de grote Suriname-tentoonstelling in 2019 in de Nieuwe Kerk van Amsterdam, de expositie Pieter de Hooch, uit de schaduw van Vermeer<\/em> in 2019 in het Prinsenhof en vorig jaar de exposities Domitianus, God op aarde<\/em> in het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden en De Gouden Koets<\/em> in het Amsterdam Museum. Allemaal ruim opgezet en met grote afbeeldingen op de wanden. Chapeau!<\/span><\/span><\/p>\n\n\t\t