{"id":2808,"date":"2019-12-05T13:14:31","date_gmt":"2019-12-05T12:14:31","guid":{"rendered":"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/?p=2808"},"modified":"2019-12-07T11:46:46","modified_gmt":"2019-12-07T10:46:46","slug":"aat-veldhoen-in-bergen-overrompelend-en-ontroerend","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/?p=2808","title":{"rendered":"Aat Veldhoen in Bergen: overrompelend en ontroerend"},"content":{"rendered":"

Aat Veldhoen \u2013 een overrompelende expositie<\/h1>\n
\"Aatje<\/a>

Hedy d’Ancona bij de opening in Museum Kranenburgh (foto Aad Hogendoorn)<\/p><\/div>\n

\"Aatje<\/a>

Hedy d’Ancona en de drukte in bij de opening in Museum Kranenburgh. Er stonden nog tientallen mensen in andere zalen (foto Aad Hogendoorn)<\/p><\/div>\n

\u201cMet een Veldhoen aan de muur\/ Gaat het beter op den duur\u201d. Dat was ooit de slogan van beeldend levenskunstenaar Aat Veldhoen (1934-2018). Op 1 december 2019 \u2013 de dag dat Ramses Shaffy tien jaar geleden overleed \u2013 opende in Museum Kranenburgh in Bergen de expositie Aat Veldhoen \u2013 Levenskunst<\/em>. Zijn laatste grote liefde Hedy d\u2019Ancona zei bij de opening: \u201cAatje ontleende zijn levenskunst aan de misery en aan het mooie\u201d.<\/p>\n

\"Aatje<\/a>

Tafereel, Kabul met kind (1971, olieverf op doek, collectie Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)<\/p><\/div>\n

Zoutjes bij de wijn<\/h3>\n
\"Aatje<\/a>

Venus Veldhoen fotografeerde haar vader in 2008 (collectie Venus Veldhoen)<\/p><\/div>\n

Mariette D\u00f6lle, directeur van het museum, zei: \u201cAat Veldhoen nam leven zoals het was. Het leven in al z\u2019n rauwheid, in al z\u2019n humaniteit. Open en eerlijk\u201d. En Hedy d\u2019Ancona: \u201cAatje was niet ge\u00efnteresseerd in exposities, vooral niet in tot schoenendozen omgebouwde winkelpanden. Maar hij was meteen enthousiast toen Koos Breukel en ik hem in oktober 2018 meenamen naar Museum Kranenburgh. Vooral vanwege de tuin en de nieuwe grote zaal, maar ook doordat een gracieus vrouwmens als Mariette D\u00f6lle hem taartjes bij de thee serveerde. En zoutjes bij de wijn.\u201d<\/p>\n

Overdaad die niet schaadt<\/h3>\n
\"Aatje<\/a>

Kabul en kind (Polaroid 1969-1977, bruikleen van het Rijksmuseum)<\/p><\/div>\n

Volgens Hedy d\u2019Ancona wilde Veldhoen dat er veel en grote schilderijen zouden hangen. Die wens is vervuld op deze overrompelende, door fotograaf en vriend Koos Breukel en fotograaf en dochter Venus Veldhoen samengestelde expositie, mede op initiatief van de Dutch National Portrait Gallery. Een overdaad die absoluut niet schaadt. Er hangen ook tekeningen, etsen, er staan beeldjes en er zijn vitrines met schetsboekjes, dagboekjes en intieme polaroidfoto\u2019s van vooral Veldhoens tweede vrouw Kabul en hun kinderen. Tussen deze polaroids \u2013 bruikleen van het Rijksmuseum \u2013 staat de door Veldhoen beschilderde polaroidcamera waarmee de foto\u2019s zijn gemaakt.<\/p>\n

Puur en ontroerend<\/h3>\n

\"Aatje<\/a>Het was de bedoeling dat deze expositie bedoeld was voor de 85ste verjaardag van Aatje op 1 november 2019. Helaas overleed hij op 9 december vorig jaar. Zijn 85-jarige tweelingzuster Greetje zat bij de opening op de eerste rij. Hedy d\u2019Ancona memoreerde dat Veldhoen altijd zei dat hij al in de baarmoeder naast een vrouw lag. Aatje en Greetje waren oer-Amsterdamse kinderen, geboren in 1934. Zes jaar v\u00f3\u00f3r de Tweede Wereldoorlog, die zijn hele leven zo\u2019n immense invloed op hem had. Helemaal aan het begin van de expositie hangt een knap geschilderd schilderij dat Arie Veldhoen (1907-1955) in 1942 maakte van zijn achtjarige zoon Aatje. Het is een portret in bruintinten, waarop het Amsterdamse jochie ontwapenend naar zijn vader kijkt. Puur en ontroerend.<\/p>\n

Danse Macabre<\/h3>\n
\"Aatje<\/a>

Venus Veldhoen fotografeerde haar vader in 2018. Dit is een van de laatste foto’s van Aatje Veldhoen (collectie Venus Veldhoen)<\/p><\/div>\n

\"Aatje<\/a>

Danse Macabre (olieverf op doek, 1982) met bezoekers in Museum Kranenburgh (foto Aad Hogendoorn)<\/p><\/div>\n

Hedy d\u2019Ancona benadrukte dat deze expositie de essentie van Veldhoens werk uitdraagt: \u2018levenskunst\u2019. Daar zijn Koos Breukel en Venus Veldhoen fenomenaal in geslaagd. De expositie is in thema\u2019s opgebouwd, zonder opdringerigheid. Er zijn muren vol seks en erotiek, dood en geboorte, schoonheid en verval, de actualiteit (zoals de Decembermoorden in Suriname in 1982 of bootvluchtelingen) en er hangen spetterende stadsgezichten. Mooi en teer is de foto die Venus Veldhoen van haar naakte vader maakte in het jaar dat hij overleed. Naast de pasteltekening die Aatje in 1977 van zijn overleden moeder maakte, hangt een foto die Koos Breukel van Veldhoen in zijn kist maakte. Een foto van een strak, levenloos gezicht. Verderop hangt het grote schilderij Danse Macabre<\/em> uit 1982 van twee skeletten, die hoog in de wolken de tango dansen.<\/p>\n\n\t\t