Witte batist<\/h3>\n
Sinds 2011 werkte Van H\u00f6vell tot Westerflier aan zwart-witfoto’s waarin een witte blouse van omstreeks 1912 centraal staat. Die blouse is een erfstuk dat ze al jaren bewaarde in een linnenlade in haar huis. Het is een blouse van witte batist, versierd met machinaal vervaardigde randen van doorgestopt filet met een kanten decoratie van een gestileerd blad met arabesken in een ovaal. Ook de geschulpte kraag is van doorgestopte filetranden, gemaakt door deze langs de ovalen in schulpen te knippen en met een filetrandje af te zetten. Op een vergelijkbare wijze zijn de mouwen van een filetrand voorzien. Marie-Jeanne van H\u00f6vell tot Westerflier vermoedt dat de blouse ooit is gedragen door een oudtante van moederskant: Mijntje Zinnicq Bergmann. Maar dat weet ze niet zeker. Ze zegt: \u201cIk kan het niemand meer vragen\u201d.<\/p>\n
Bekend en onbekend<\/h3>\n![\"The](\"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/afb.-1b-300x293.jpg\")
<\/a>Aim\u00e9e barones van H\u00f6vell tot Wezeveld, gefotografeerd in 2018<\/p><\/div>\n
![\"The](\"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/pagina-161-300x300.jpg\")
<\/a>Mathilde barones van H\u00f6vell tot Westerflier en Wezeveld, gefotografeerd in 2015<\/p><\/div>\n
De blouse inspireerde haar om een aantal vrouwen en meisjes in de blouse te laten poseren. Dit project liep enigszins uit de hand. Uiteindelijk nodigde ze meer dan 75 meisjes en vrouwen, kinderen, mannen en jongens uit om voor haar in \u2013 of met \u2013 de witte blouse te poseren. De meeste mensen waren bekende Nederlanders; van prinses Irene tot Jenny Arean, van Jort Kelder tot Thierry Baudet, van Toer van Schayk tot Alexandra Radius, van Daan Schuurmans tot Hans Croiset en ook opmerkelijk veel balletdansers. Maar ook onbekende mensen en mensen uit haar eigen familie kwamen voor haar camera, zoals haar nu 102-jarige oudtante Aim\u00e9e barones van H\u00f6vell van Wezeveld en Westerflier, die ooit werkte als kinderpsychologe. Kunsthistoricus Titus M. Eli\u00ebns beschreef deze foto als \u2018de meeste treffende uit de serie: \u201cNiet alleen omdat haar leeftijd en die van het kanten bloesje min of meer samenvallen, maar ook omdat het kledingstuk haar naadloos lijkt te passen. Inherent aan haar hoge leeftijd valt de berustende houding van de geportretteerde op die wordt versterkt door de fraai getekende rechterhand waarmee zij haar hoofd ondersteunt (\u2026..) Er is geen andere foto in deze reeks waarin de fragiliteit van zowel het bloesje als van de geportretteerde zo scherp is vastgelegd\u201d. Een andere (familie)foto is van Mathilde barones van H\u00f6vell tot Westerflier en Wezeveld, een dochter van een neef van de fotografe. Mathilde was elf jaar toen ze in 2015 werd gefotografeerd.<\/p>\n
Philip Glass<\/h3>\n
Marie-Jeanne van H\u00f6vell Westerflier volgde bij de witte-blouse-sessies telkens dezelfde methode. Ze nodigde degene die ze kwam portretteren aan het einde van de middag uit in haar woning aan een grachtje in Amsterdam. Ze vroeg hem of haar om plaats te nemen op een antieke stoel bij het raam, waar de late middagzon nog net gefilterd naar binnen scheen. Ze keek hoe haar gast op de witte blouse reageerde. Wilde hij of zij de blouse aantrekken of hield de geportretteerde de blouse theatraal of nonchalant in de hand nemen of ging de blouse gedrapeerd over \u00e9\u00e9n schouder? Dan zette ze de harpvertolking van de compositie The Hours<\/em> van Philip Glass op; als sfeerverhogend geluidsdecor. Vervolgens probeerde ze dat ene moment vast te leggen waarin de geportretteerde het meest zichzelf was. Ze maakte altijd slechts twaalf foto\u2019s; dat is het aantal foto\u2019s op een filmrolletje van een analoge Hasselblad. Al met al nam elke sessie circa een uur in beslag.<\/p>\nSymphony in White<\/h3>\n![\"The](\"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/\u2022-Whistler_White-Blouse_56-1-377-243x300.jpg\")
<\/a>Het schilderij Symphony in White \u2013 The Girl in the Muslin Dress, James McNeill Whistler (circa 1870), collectie Singer Museum Laren<\/p><\/div>\n
Vijfentwintig van deze foto\u2019s zijn, afgedrukt op groot formaat, tot en met 5 januari 2020 te zien tijdens de tentoonstelling The White Blouse<\/em> in het Singer Museum in Laren, Noord-Holland. Blikvanger op de expositie is het schilderij Symphony in white \u2013 The Girl in the Muslin Dress<\/em> van James Abbott McNeill Whistler (1834-1903), dat in 2015 werd \u2018ontdekt\u2019 in het depot van het Singer Museum. Met \u2018ontdekt\u2019 wordt bedoeld dat er lang werd getwijfeld of dit een echte Whistler was. Dat bleek vier jaar geleden wel het geval te zijn. Alle witte-blouse-portretten staan in het lijvige boek The White Blouse<\/em>, uitgegeven door Waanders & De Kunst. Zowel de expositie als het boek hebben de ondertitel Fotografe met een Schildersziel<\/em>. Inderdaad weet deze fotografe door te dringen in de ziel van de mensen op de foto\u2019s. \u201cIk ben altijd op zoek naar het wezen van mensen,\u201d zegt ze. \u201cEr is al veel te veel aanstellerij en schreeuwerij.\u201d<\/p>\nLaatbloeier<\/h3>\n![\"The](\"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/Marie-Jeanne-van-Hovell-tot-Westerflier-zelfportret-206x300-206x300.jpg\")
<\/a>Zelfportret van Marie-Jeanne van H\u00f6vell tot Westerflier<\/p><\/div>\n
Marie-Jeanne van H\u00f6vell tot Westerflier is een laatbloeier. Ze groeide op in de Brabantse stadjes Erp en Helvoirt, waar haar vader burgemeester was. Ze had op jeugdige leeftijd al belangstelling voor fotografie, maar ze werd doktersassistente en maatschappelijk werkster. Fotografie bleef altijd een passie. In 1997 werden haar foto\u2019s voor het eerst ge\u00ebxposeerd, aan het begin van deze eeuw volgde ze masterclasses bij de portretfotograaf Koos Breukel en de landschapfotograaf Martin Kers. In 2006 was haar eerste tentoonstelling in Museum van Loon in Amsterdam. Er kwamen meer exposities en publicaties, zoals Amsterdamse Wintergezichten<\/em>, Verborgen Schoonheid in de huizen Van Brienen, Van Loon en Willet-Holthuysen<\/em> en ze maakte alle foto\u2019s voor een boek dat in 2016 uitkwam ter ere van de tachtigste verjaardag van choreograaf en kunstenaar Toer van Schayk. Verder fotografeert voor de stichting Make a Memory overleden kinderen in ziekenhuizen of bij mensen thuis.<\/p>\nSereen, intiem en soms sexy<\/h3>\n
![\"The](\"https:\/\/www.tipvanannerose.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/afb.-1b.jpg\")
<\/a>Aim\u00e9e barones van H\u00f6vell tot Wezeveld, gefotografeerd in 2018<\/p><\/div>\n
<\/a>Mathilde barones van H\u00f6vell tot Westerflier en Wezeveld, gefotografeerd in 2015<\/p><\/div>\n
De blouse inspireerde haar om een aantal vrouwen en meisjes in de blouse te laten poseren. Dit project liep enigszins uit de hand. Uiteindelijk nodigde ze meer dan 75 meisjes en vrouwen, kinderen, mannen en jongens uit om voor haar in \u2013 of met \u2013 de witte blouse te poseren. De meeste mensen waren bekende Nederlanders; van prinses Irene tot Jenny Arean, van Jort Kelder tot Thierry Baudet, van Toer van Schayk tot Alexandra Radius, van Daan Schuurmans tot Hans Croiset en ook opmerkelijk veel balletdansers. Maar ook onbekende mensen en mensen uit haar eigen familie kwamen voor haar camera, zoals haar nu 102-jarige oudtante Aim\u00e9e barones van H\u00f6vell van Wezeveld en Westerflier, die ooit werkte als kinderpsychologe. Kunsthistoricus Titus M. Eli\u00ebns beschreef deze foto als \u2018de meeste treffende uit de serie: \u201cNiet alleen omdat haar leeftijd en die van het kanten bloesje min of meer samenvallen, maar ook omdat het kledingstuk haar naadloos lijkt te passen. Inherent aan haar hoge leeftijd valt de berustende houding van de geportretteerde op die wordt versterkt door de fraai getekende rechterhand waarmee zij haar hoofd ondersteunt (\u2026..) Er is geen andere foto in deze reeks waarin de fragiliteit van zowel het bloesje als van de geportretteerde zo scherp is vastgelegd\u201d. Een andere (familie)foto is van Mathilde barones van H\u00f6vell tot Westerflier en Wezeveld, een dochter van een neef van de fotografe. Mathilde was elf jaar toen ze in 2015 werd gefotografeerd.<\/p>\n
Philip Glass<\/h3>\n
Marie-Jeanne van H\u00f6vell Westerflier volgde bij de witte-blouse-sessies telkens dezelfde methode. Ze nodigde degene die ze kwam portretteren aan het einde van de middag uit in haar woning aan een grachtje in Amsterdam. Ze vroeg hem of haar om plaats te nemen op een antieke stoel bij het raam, waar de late middagzon nog net gefilterd naar binnen scheen. Ze keek hoe haar gast op de witte blouse reageerde. Wilde hij of zij de blouse aantrekken of hield de geportretteerde de blouse theatraal of nonchalant in de hand nemen of ging de blouse gedrapeerd over \u00e9\u00e9n schouder? Dan zette ze de harpvertolking van de compositie The Hours<\/em> van Philip Glass op; als sfeerverhogend geluidsdecor. Vervolgens probeerde ze dat ene moment vast te leggen waarin de geportretteerde het meest zichzelf was. Ze maakte altijd slechts twaalf foto\u2019s; dat is het aantal foto\u2019s op een filmrolletje van een analoge Hasselblad. Al met al nam elke sessie circa een uur in beslag.<\/p>\n Het schilderij Symphony in White \u2013 The Girl in the Muslin Dress, James McNeill Whistler (circa 1870), collectie Singer Museum Laren<\/p><\/div>\n Vijfentwintig van deze foto\u2019s zijn, afgedrukt op groot formaat, tot en met 5 januari 2020 te zien tijdens de tentoonstelling The White Blouse<\/em> in het Singer Museum in Laren, Noord-Holland. Blikvanger op de expositie is het schilderij Symphony in white \u2013 The Girl in the Muslin Dress<\/em> van James Abbott McNeill Whistler (1834-1903), dat in 2015 werd \u2018ontdekt\u2019 in het depot van het Singer Museum. Met \u2018ontdekt\u2019 wordt bedoeld dat er lang werd getwijfeld of dit een echte Whistler was. Dat bleek vier jaar geleden wel het geval te zijn. Alle witte-blouse-portretten staan in het lijvige boek The White Blouse<\/em>, uitgegeven door Waanders & De Kunst. Zowel de expositie als het boek hebben de ondertitel Fotografe met een Schildersziel<\/em>. Inderdaad weet deze fotografe door te dringen in de ziel van de mensen op de foto\u2019s. \u201cIk ben altijd op zoek naar het wezen van mensen,\u201d zegt ze. \u201cEr is al veel te veel aanstellerij en schreeuwerij.\u201d<\/p>\n Zelfportret van Marie-Jeanne van H\u00f6vell tot Westerflier<\/p><\/div>\n Marie-Jeanne van H\u00f6vell tot Westerflier is een laatbloeier. Ze groeide op in de Brabantse stadjes Erp en Helvoirt, waar haar vader burgemeester was. Ze had op jeugdige leeftijd al belangstelling voor fotografie, maar ze werd doktersassistente en maatschappelijk werkster. Fotografie bleef altijd een passie. In 1997 werden haar foto\u2019s voor het eerst ge\u00ebxposeerd, aan het begin van deze eeuw volgde ze masterclasses bij de portretfotograaf Koos Breukel en de landschapfotograaf Martin Kers. In 2006 was haar eerste tentoonstelling in Museum van Loon in Amsterdam. Er kwamen meer exposities en publicaties, zoals Amsterdamse Wintergezichten<\/em>, Verborgen Schoonheid in de huizen Van Brienen, Van Loon en Willet-Holthuysen<\/em> en ze maakte alle foto\u2019s voor een boek dat in 2016 uitkwam ter ere van de tachtigste verjaardag van choreograaf en kunstenaar Toer van Schayk. Verder fotografeert voor de stichting Make a Memory overleden kinderen in ziekenhuizen of bij mensen thuis.<\/p>\nSymphony in White<\/h3>\n
<\/a>Laatbloeier<\/h3>\n
<\/a>Sereen, intiem en soms sexy<\/h3>\n