Wie hem heeft gekend, vergeet Hubert Atjak nooit

Hubert Atjak overleed 26 augustus 2001; zeventien jaar geleden overleed. Atjak werkte van 1973 tot 2000 in Carré, merendeels als adjunct-directeur. Hij werkte er ook in de tijd dat ik het vriendenblad Rond Carré maakte. Toen hij nog bij Carré werkte, wilde hij niet worden geïnterviewd voor de rubriek “Is dit een plek om lief te hebben?” Zodra hij er niet meer werkte, wilde hij wel. Zie het interview van drie pagina’s dat ik toevoeg. Met mooie uitspraken, zoals”: “Ik zie het personeel als het bloed van een theater en de directie als het hart. Mijn filosofie is altijd geweest dat het bloed goed moet stromen, opdat het hart goed kan pompen. Alleen op die manier kan een theater de warme, geïnteresseerde omgeving worden, waar iedereen zich thuis voelt. En dan bedoel ik: alle mensen die er komen. De artiesten, de toeschouwers én het personeel.”

Hubert vormde, met Bob van der Linden, het hart van Carré. In 2002 stond ik in Rond Carré stil bij zijn heengaan op slechts 56-jarige leeftijd en bij de zeer bijzondere uitvaart, die hij zelf had geregisseerd. Wie hem heeft gekend, vergeet hem niet. Daarom zet ik deze pagina’s op mijn website. De grote foto is mijn Ten Slotte over hem, die in Het Parool stond op 28 augustus 2001, verder ‘Is dit een plek om lief  te hebben’ (drie pagina’s Rond Carré uit 2000 en de in memoriam in Rond Carré in 2002). De pagina’s zijn hier niet of  nauwelijks te lezen. Zie mijn Facebook-tijdlijn voor een betere weergave: www.facebook.nl/anne-rosebantzinger