Levenskunstenaar Fabrice exposeert in het Renaissance Hotel

Fabrice Hünd is een kleurrijk kunstenaar. Overal in zijn geboortestad Amsterdam – op straat en in openbare gelegenheden – zijn schilderingen en letterlijk schitterende mozaïeken van zijn hand te zien. Tot medio november 2018 is er een verkoopexpositie van zijn schilderijen in het Renaissance Hotel aan het Kattengat in Amsterdam. Bij de opening verscheen de tweede druk van het in eigen beheer uitgegeven boek Fabrice Hünd. Dit boek was een initiatief van zijn partner Cornelia Doornekamp.

Blijheid en liefde voor het leven

Fabrice

Fabrice in zijn atelier (foto Roy Tee)

Fabrice – zijn voornaam is eigenlijk voldoende – is een Amsterdamse kunstenaar met een eigenzinnig, zeer herkenbaar handschrift. Zijn tekeningen, schilderijen en mozaïeken zijn vooral figuratief en vallen op door zwierige, groteske figuren. Steeds terugkerende thema’s zijn ogen en handen, dieren en naakten, stadsgezichten en altijd weer vrouwen, vrouwen, vrouwen. Hij beschreef zijn werk ooit aldus: “Ik order heldere kleuren en dansende lijnen en oervormen met mijn penseel en componeer daarmee bezielde en levende beelden, waarmee ik hoop de toeschouwer te kunnen laten delen in mijn gevoel voor blijheid en liefde voor het leven, waar ik ook ben.”

Van verf naar scherf

Fabrice

Werken aan het mega-mozaïek In den bescherfden Schuyt, hoek Cornelis Schuytstraat/Willemsparkweg (2012)

Als ondergrond gebruikt Fabrice niet alleen doek en papier, maar ook panelen van rerecycled materiaal, afgedankte kastdeurtjes of muren. Hij schildert niet alleen met verf, hij componeert sinds medio jaren negentig ook met gekleurde scherven, kralen en alles wat glanst en schittert. Hij schildert met scherven. Tegenwoordig experimenteert hij ook met keramiek en sieraden. In Amsterdam ‘ligt’ zijn werk op straat, zoals Het Kompas op het Marie Heinekenplein, Scherven van Beschaving op de muur van het Muiderpoortstation, zijn mozaïek Hoofdzaak Liefde siert sinds 2011 het Hoofddorpplein, in 2012 voorzag hij het transformathuis op de de kruising Cornelis Schuytstraat en de Willemsparkweg van het opvallende mega-mozaïek In den Bescherfden Schuyt en sinds 2013 prijkt zijn mozaïek Aquacosta op de muur van een badhuis aan de Da Costakade.

Nijntje bij Coster Diamonds

Fabrice

Fabrice met Nijntje voor Coster Diamonds, november 2017 (foto Roy Tee)

Er zijn meer wijken, straten en plekken in Amsterdam die Fabrice naar zijn hand zette: de Staatsliedenbuurt, Tussen de Bogen, de Boemerangbrug over de Oosterdokskade, de Laagte Kadijk, al in 1992 Café Tisfris in de Anthoniebreestraat, de luifel van Frens Haringhandel op het Koningsplein. In 1999 beschilderde Fabrice met zijn Amsterdamse collega Aat Veldhoen een GVB-tram. Toen rééd zijn werk dus over straat. In november 2017 onthulde Robert ten Brink bij Coster Diamonds aan de Paulus Potterstraat een beeld van Nijntje, dat Fabrice had voorzien van spiegeltjes in alle kleuren, van grote ogen, een roodgestifte mond, klauwen en de oren van Nijntje werden door Fabrice versierd met puntige vrouwenhanden met puntige roodgelakte nagels.

Lopend kunstwerk

Zelf gaat Fabrice ook gekleurd door het leven. Zijn kleding is uniek: hij begon zich in 1993 te kleden in hemden en lederen colberts die door hem in zijn eigen stijl waren beschilderd. Met gezichten, handen, monden, dieren. Allemaal in spetterende kleuren. Daarbij draagt hij meestal kettingen van eigen makelij en soms uitbundige hoeden. Daarmee is hij zijn eigen mobiele reclamezuil. Het is een verrassing om in het boek Fabrice Hünd, waarvan in augustus 2018 de tweede editie verscheen, foto’s te zien van de jeugdige Fabrice. Gekleed in onopvallende kleding.

Fantasiedieren

Fabrice

Fabrice: schilderij, getiteld Hartendiefjes (2018)

In het boek schrijft Fabrice dat hij vanaf zijn tiende jaar, toen hij opgroeide in de Rustenburgerstraat, een onbedwingbare behoefte had om alle dieren van de wereld af te beelden. Hij tekende veel in Artis, zijn grote voorbeelden waren Rembrandt en Picasso. Hij tekende de dieren soms levensecht, maar het werden vaak fantasiedieren met zeven poten en rare slurfen. Fabrice Hünd was een creatief jongetje, dat ook nog eens viool speelde. Uiteindelijk koos hij voor de beeldende kunst en genoot hij zijn opleiding aan de Rijksakademie voor Beeldende Kunst.

Serendiptisme

Fabrice

Fabrice (foto Roy Tee)

Voor Fabrice is figuratieve kunst altijd het uitgangspunt. Ook in de jaren tachtig, toen abstracte kunst de boventoon voerde. Net als de termen ‘minimalistisch’ en ‘conceptueel’. Hij experimenteerde nog wel met een tussenvorm tussen figuratief en abstract, maar er is toch altijd wel iets herkenbaars in zijn werk. Al is het maar een oog, een hand, een vogel. In 1998 bedacht hij een naam voor zijn manier van schilderen: serendiptisme, naar de term serendipiteit. Oftewel: ‘het door toeval en schranderheid ontdekken van dingen, waar niet naar gezocht wordt’.

Renaissance Hotel

Fabrice

Receptie Renaissance Hotel met schilderijen van Fabrice

Tot medio november hangt zijn werk in publieke ruimtes van het Renaissance Hotel aan het Kattengat. Zijn kleurrijke werken hangen in de bar, in de gang die naar de Koepelkerk leidt en zelfs achter het geldwisselloket en de receptie. Dat is toch vrolijk geld wisselen of inchecken. Het is een verkoopexpositie. De doeken gaan voor prijzen van circa 500 tot circa 3000 euro.

Fabrice

Anne-Rose bekijkt het boek Fabrice Hünd (foto Guillaume Ehrenfeldt)

 

 

 

 

Inlichtingen: www.fabrice.nu. Het boek – 180 pagina’s, ISBN 978-90-827966-0-5 (NUR 642) kan voor 39,95 euro worden besteld bij cornelia.art11@gmail.com